Het baanplan van Staffelbett is gemaakt met in het achterhoofd een Duits/Zwitsers landschap. In het achterhoofd, omdat in deze fase van de bouw het accent ligt op de besturing. Er is dus nog geen landschap of scenery, de reizigers en de te vervoeren goederen ontbreken en de treinen stoppen op plaatsen waar ooit een perron met stationsgebouw zal verrijzen of waar een goederenemplacement moet komen.
Op een module van 1 x 2 meter ligt het grensstation Staffelbett als middelpunt van de baan. In dit station worden natuurlijk de locomotieven gewisseld van internationale treinen, maar het is hoofdzakelijk een komen en gaan van Duitse en Zwitserse treinen.
Sterke electrische locomotieven vertrekken in zuidelijke richting naar het Zwitserse berglandschap. Via een aantal keerlussen met een stijging van maximaal 4% wordt de nodige hoogte gewonnen om op een bergplateau het stationnetje van Rahmberg te bereiken. Twee stationssporen en een goederenloods zorgen voor de nodige bedrijvigheid in dit bergdorpje. Dit gedeelte is het enige vastopgestelde deel van de baan.